شاه خراسان

هرشب تنهایی رو دیدم.برای نمیدونم چندمین بار!

من عاشق لیلا حاتمی و نقششم تو این فیلم.عاشق موسیقی این فیلمم.عاشق مشهدالرضام..

عاشق امام رضام..یه زمانی خیلی مجنون شده بودم..خیلی زیاد..میگفتم من باید برم باید اقامو ببینم..و اقای رئوف طلبید و منه عاشق مجنون رو عاشق تر کرد..

امام رضا کسیه که تو اماما ببشتر از همه بهش اعتقاد دارم و دوسش دارم.

گنبد طلاشو پنجره فولادشو گلدسته های حرمشو از دور..کفترای گنبد طلاشو..مشهدشو..خیلی دوست دارم..

امشب شب شهادت اقاست..نمیخوام به این اتفاق فکرکنم اما بی دلیل اشکهام جاریه...:)

میشه شاهی کنی منو راهی کنی..

ای کاش امسال تابستونو مشهد نمیرفتم.یکی از بزرگترین ضربه های روحی که بهم وارد شد و جز زیان ندیدم ازین سفر...خسران داشت برام..کاش صبر میکردم..

+امروز با دو نفر ترم بالایی رشته خودم حرف میزدیم از استادم گفتم که چقدر دوسشون دارم اونام گفتن مام خیلی دوسشون داریم و کلی از خاطراتشون با استادم گفتن..چیزای خیلی جالبی دستگیرم شد!

امروز حس کردم استادم چقدر استاد تر بودند! همانی بودند که من شیفته شان ام!.همان حلوای قند مولانا.و چقدر خوب بود اون لحظه ها.میشه استاد یه روز منو به اسم صدا کنن؟ همونطور که یکی از دخترای کلاسو صدا میکنن؟؟ حس میکنم نمیتونم انقدر مقبول طبع ایشون واقع شم یا نمیخوام که اینجور بشه. درون من دو نیروی متضاد در حال جنگ اند.هنوز که هنوزه!!و نمیدونم برنده کدومشونه.

++منتظر یه اشارم هرچی که دارم بزارم دلمو زیارت بیارم منی که اوارم..دلم اگه " بی قراره" چشام اگه هی "می باره" ولی دلم غم نداره اقام دوسم داره..

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند...