خیال

از لحاظ موزیکی لااقل...

از چه لحاظ بگم؟؟

بقول الناز شاکردوست،زیر پونز نقشه ی دنیا..!

الان یکی از آرزوهام اینه برم پاریس،تو سالن ۴۰۰۰۰ نفری کنسرت دیجی اسنیک شرکت کنم!

تا دیروز این ارزو رو نداشتم!

اتفاقای بزرگ یهو میوفتن...

ولی...کجام الان؟؟ چقدر امید هست به آرزوم برسم؟؟ واسه چی زندگی میکنم اصلا؟؟؟؟ بهای نفس کشیدنم چیه ؟؟

به امید چه رویایی زنده ام...؟ چقدر یوزلس...

من فقط...دوست ندارم اینجارو ...و جای دیگه ای ندارم !

حتی تو قلبم!

نه چرا

خیال پردازی ها

:))))

الان میدونی بزرگترین فکرم چیه؟

بی زندگیِ «رویا» ای بمیرم....

پوچ بی خاصیت هدر

و راستش...احتمال این اتفاق خیلی زیاده... انقدر که احتمال اتفاق نیوفتادنش به چشم نمیاد ...

ولی واقعا کنجکاوم از بابت مرگ

مرگ قشنگه ! شگفت انگیزه...چرا جوری تربیت شدیم ازش میترسیم!؟ باید سعی کنیم تغییرش بدیم

مرگ شگفت انگیزه چون بهت قدرت های شگفت انگیزی میده!!! و بیداریه مطلقه ...اینجا شبیه خوابه

وقتی مردی لازم نیست ارزو کنی جایی باشی اراده کنی اونجایی

هرچند ارزو ها و هوس های اینجا رو نداری.... بهتر

چیه ارزو ...رویا ..ادمو به بند میکشه..٫! ولی

ولی بدون بند زندگی بی ارزشه

بیین کی گفتم!

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند...