کوه

قدیم ترا ..تا همین چند ماه پیشا خیلی اهنگ گوش میکردم.دوست داشتم .اما حالا مدتیه زده شدم از موسیقی .الان فقط بنا به عادته هندزفری اگه تو گوشمه..

سختی های زندگی بنظرم مثل کوه میمونن.باید فتحشون کرد.بعضی ها این مسیرو به سلامت و با صبر و بردباری و توکل طی میکنن و بعضی آشفته میشن و حتی سقوط میکنن و پرت میشن پایین.

وقتی اونایی که فتح میکنن عاقبت این کوه رو نتیجش شیرینه براشون. جلوی رویشان یه افق جدید پیدا میشه.به یه سرازیری یه راحتی دلچسبی میرسن.

من این تشبیه رو نسبت به سختی های زندگی دارم. این حسیه که دارم.

در نهایت وقتی اون سختی گذشت پشت سرش یه راحتی شیرینی میاد."ان مع العسر یسرا"

الان که فکر میکنم این افزایش ظرفیت به سپری کردن اون دوره سخت می ارزید.این منظره نو ارزش دیدن داشت.ارزش فتح یه کوه خیلی بلند رو داشت.

الان سر نماز موقع راز و نیاز میگم خدایا شکرت..به سلامت گذشت.ولی باز هم منو اینجور آزمایش بکن.باز هم منو به سختی بنداز.. هرچند میدونم چه کار صعبی هست .فتح یک کوه!

+به دوستم میگم یه استاد داریم خیلی ماهه خیلی خوبه خیلی فوق العادست.یه روز بیا بهت نشونش بدم.

میگه کی کلاس داری با ماه؟!

:)))

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند...