آشنا

من اینجا تو دانشگاه فقط یه رفیق دارم .که اونم همیشه باهام نیست..گهگاهی هست.کسیه که میاد. رو تخت بالا پیشم و باهام حرف میزنه.ازم حرف میکشه.بلده چجوری حرف بزنه. تو برهه ای که چون از همه دوری میکنم همه هم ازمن دوری میکنن فقط یه نفر. هست میشینه کنارمو میگه چته...وقتی همه ترکت میکنن اون درکت میکنه!!

خیلی نعمت بزرگیه خیلی.من اما مثل یه گاو قدرشو نمیدونم.حیف.حیف.

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند...