هذیانات

اره دیگه..اینجوری

همه حرفامو گفتم..دیگه چیز تازه ای نیست...همه اش تکراره مکرراته.

همه اش.حالا اغراقم نکنیم نودو هشت درصدش.

چقدر کار مزخرفیه این تکرار مکررات!شبیه جا موندن تو یه نقطه.هی درجا زدن

من سالهاست درجا میزنم...چند سال بعد میشم یه جامونده!مثل خیلیای دیگه.این سرنوشت منه

چی شده بود یهو حالم عوض شده بود کلا؟؟چیشد یهو رفت اون حال؟هی سوال.سوال پشت سوال.

اینجا شبیه زندونه.یعنی همه جا...انگار پره میله ست،تنگه،سرده،ساکته...اونروز زمین لرزید ،تماشاش کردم،دوستم گفت حرکتی کن،میگن خشم خداست،بترس ازش،گفتم بزار گرفتارش شم.گفت احساست قویه،هیچی نگفتم..تو دلم عوضش گفتم نه،فقط خستم،تصور میکنم اگه سقف بریزه رو سرم چقدر خوب میشه.من گرفتارم.شبیه هیچکس،شبیه دیوونه ها.شبیه ابد و یک روزی ها

نمیدونم...قرار نیست چیزی عوض شه!قراره؟میگن امید... نه،فقط تحمله،با یکم چاشنی شادی.

خب قابل تحمله..اره میشه پیش رفت..تا...روزیکه تموم شه.که روزیه که تازه شروع شده..چیکار میکنی اونروز؟دست چپتو نگاه میکنی یا راستو؟عاقبت به خیر میشی یا شر؟نگرانتم.مراقب باش...هوا پَسه...

تو تو انتخاب راه غلط مهارت عجیبی داری! قادری یه راه اشتباهو بارها حتی تعمدی بری،یه جور استعداده باورکن،مگه میشه انقدر اشتباه رفتن؟ تو مهارت داری!بلدی!اما کاش راه درستو بلد بودی،کاش..کاش...

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند...